Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Restauracja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Restauracja. Pokaż wszystkie posty

Dzisiaj napiszę coś więcej na temat powiązany z naszym daniem specjalnym. Otóż przygotowujemy je z okazji NOCY RESTAURACJI. W zeszły weekend mieliśmy  NOC MUZEÓW to czemu by nie zorganizować NOCY RESTAURACJI? Żałujemy, że to nie my wpadliśmy na ten pomysł, ale trzeba przyznać, że idea jest słuszna :)
Tej nocy nie możesz przespać! NOC RESTAURACJI – wydarzenia bez precedensu w skali kraju i Europy.
To już trzecia w historii noc, gdzie kilka miast bawi się kulinariami, tworząc z nich główny magnes dla mieszkańców i turystów. Wydarzenie w dużej mierze bazuje na ofercie wypracowanej w ramach miejskich szlaków kulinarnychwww.bialostockiszlakkulinarny.plwww.kulinarnypoznan.pl, "Rozsmakuj się w Gdańsku", lecz nie ogranicza się wyłącznie do nich. W tym roku, po raz pierwszy w historii, Noc Restauracji otwiera się również na inne miasta! Poczuj dreszcz emocji nocnych łowów smaku nie tylko w Białymstoku, Gdańsku i Poznaniu!
Trzecia edycja imprezy została zaplanowana na 30 maja 2014 roku, kiedy to:
  • Restauracje będą otwarte do późnych godzin nocnych (Do 2 w nocy)
  • W naszej restauracji będzie można posłuchać muzyki na żywo i patrzeć jak jest przygotowana nasza pizza
  • Każda restauracja przygotuje specjalne Nocne Danie – dostępne wyłącznie podczas Nocy Restauracji, więcej info w następnym wpisie ;)
  • Każda restauracja przygotuje Nocne Menu – na duży apetyt, oraz Nocne Danie – dla tych, którzy pragną skosztować jak najszerszej gamy smaków
  • Odbędą się konkursy z atrakcyjnymi nagrodami. Będzie można wygrać vouchery do naszej restauracji.
Bardzo ważnym elementem trzeciej edycji Nocy Restauracji jest jej temat przewodni: odkrywanie smaków miasta, regionu i świata. Jak zapewne nie trudno się domyślić nasza restauracja będzie promowała smaki Śródziemnomorskie, bezpośrednio połączone z Wenecją. Tacy już jesteśmy, że kochamy kuchnie włoską ;) Szefowie Kuchni, wykorzystując w swych kreacjach składniki tradycyjne dla miast, regionów, czy nawet krajów, pozwolą odkryć smaki i aromaty w zupełnie nowy sposób.
Pragniemy, aby nasza inicjatywa stała się z czasem polskim wkładem do wspólnych europejskich imprez kulturalnych takich jak np. Noc Muzeów – którą wymyślili Niemcy, czy Święto Muzyki – które rozpropagowali Francuzi. 
Notte bianca w Wenecji. Liczymy na taką samą lub lepszą
frekwencję w Gdańsku :)
We Włoszech mają swoją noc restauracji. Nazywa się ona Notte Bianca. Tej nocy podobnie jak u nas restauracje, lodziarnie i kawiarnie są otwarte do późna oraz organizują specjalne eventy dla gości. Na placach w całym mieście są organizowane najróżniejsze atrakcje, takie jak cyrki, pokazy zwierząt, markety, koncerty, a nawet balet. Nie może zabraknąć również fajerwerków :)
Notte Bianca włoska noc restauracji kluby restauracje, lodziarnie kawiarnie organizują specjalne eventy z goścmi lub muzykami. Na głównych rynkach eventy, cyrki, pokazy zwierząt, markety, muzyka, balet, orkierstry, fajerwerki
[...]

Całość arty

Witam wszystkich, którzy trafili na bloga restauracji San Marco. W związku z tym, że zaczyna się sezon turystyczny, a pogoda zaczyna sprzyjać pieszym wycieczkom postanowiłem Was zachęcić do wizyty na Gdańskiej Starówce. W tym wpisie krótko opiszę każdy z najważniejszych zabytków jaki można znaleźć w okolicach naszej restauracji. Czy podziwianie zabytków i obiad w znakomitej włoskiej restauracji nie brzmią wspaniale? 


Ulica Długa i Długi Targ

To właśnie na tej ulicy pod adresem Długa 4 znajduje się nasza restauracja. Jest to bardzo blisko złotej bramy. Ulica Długa i Długi Targ tworzące Trakt Królewski należą do najpiękniejszych ulic Gdańska. Biegną prostopadle do Motławy od Złotej Bramy do Zielonej Bramy. Długi Targ w XVI i XVII wieku pełnił rolę giełdy. Mieszkali tu najzamożniejsi patrycjusze gdańscy, burmistrzowie, bogaci kupcy i niemal każda kamienica ma swoją własną ciekawą historię. Najstarsze zachowane domy powstały już w średniowieczu, ale większość zabudowy pochodzi z czasów nowożytnych. Kamienice przy Długiej są typowymi domami gdańskimi o wąskich fasadach zwieńczonych szczytami bądź attykami, bogato zdobionych herbami, figurami alegorycznymi i postaciami antycznych bohaterów. Przy Długim Targu wznoszą się najważniejsze świeckie budowle Głównego Miasta: Ratusz Głównego Miasta i Dwór Artusa.

Ratusz Głównego Miasta

Najokazalsza i najcenniejsza budowla świecka dawnego Gdańska, siedziba władz miasta. Budowany był od 1379 do 1492 roku. Hełm wieży o wysokości 80 m, stworzony przez mistrza Dirka Danielsa z Zelandii, wieńczy metalowy, złocony posąg króla Zygmunta Augusta. Trzy skrzydła obecnego dziedzińca ukończono w 1593-96 r. Pod koniec XVI wieku na jednym z narożników umieszczono zegar słoneczny z łacińską sentencją "Cieniem są dni nasze". Doszczętnie wypalony w 1945 r. odbudowywany był do 1970 r. Jest obecnie siedzibą Muzeum Historycznego Miasta Gdańska www.mhmg.gda.pl . Wnętrza ratusza utrzymane są w stylu manieryzmu niderlandzkiego. Najbardziej okazała - Wielka Sala Rady zwana również Salą Czerwoną uważana jest za jedno z najbogatszych nowożytnych wnętrz ratuszowych. Jej wystrój jest dziełem takich mistrzów jak Hans Vredeman de Vries, Izaak van den Blocke i Simon Herle. Strop sali zdobi 25 obrazów autorstwa Izaaka van den Blocke o wymowie symbolicznej. Najsłynniejsze z nich to "Apoteoza Gdańska".

Dwór Artusa

Przez wiele lat był jednym z najwspanialszych tego typu obiektów w Europie północnej. Dwory Artusa powstawały licznie w całej Europie a szczególnie w miastach hanzeatyckich, jako miejsca spotkań zamożnego patrycjatu, kupców i rzemieślników na wzór legendarnego Okrągłego Stołu rycerzy króla Artura. Gdański Dwór Artusa był ważnym ośrodkiem życia towarzyskiego i handlowego Gdańska i najbardziej demokratycznym miejscem w kraju. Bywali tam kasztelanowie, wojewodowie, następcy tronu.
Po pożarze wzniesionego w XIV w. budynku obecny kształt zyskał w 1477 r. Fasada przebudowana została przez Abrahama van den Blocke. Manierystyczny portal zdobią medaliony z portretami królów. Reprezentacyjne wnętrze Dworu mieści ogromny, wysoki na 12 m renesansowy piec kaflowy, dzieło Georga Stelzenera z połowy XVI w., ozdobiony kaflami malowanymi przez mistrza Josta, na których przedstawiono portrety wybitnych ówczesnych władców europejskich, herby oraz personifikacje cnót i planet. Dwór Artusa wchodzi w skład Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. www.mhmg.gda.pl

Fontanna Neptuna

Stojąca od 1633 r. przed Dworem Artusa Fontanna Neptuna jest symbolem Gdańska. Inicjatorem jej powstania był burmistrz Gdańska Bartłomiej Schachmann. Postać Neptuna nawiązuje do związków Gdańska z morzem. Wymodelowali ją Peter Husen i Johann Rogge, a odlana została w 1615 roku w Augsburgu. Autorem projektu całej fontanny był Abraham van den Blocke. Otaczająca ją wspaniała krata pochodzi z 1634 r. W latach 1757-1761 Johann Karl Stender przekształcił w duchu rokoka misę i cokół fontanny, dodając całą plejadę stworów morskich. Według jednej z gdańskich legend to właśnie Neptun przyczynił się do powstania słynnej gdańskiej nalewki Goldwasser. Oburzony, iż do fontanny wrzucane są monety, uderzył trójzębem w wodę i rozbił złoto w drobne płatki, które odtąd zdobią swym blaskiem wspaniały ziołowy likier.

Złota Kamienica

Jest jednym z najpiękniejszych budynków gdańskich. Została wzniesiona dla burmistrza Jana Speymanna, bogatego kupca i światłego mecenasa sztuk oraz jego żony Judyty z Bahrów. Powstała przed 1609 r., według projektu Abrahama van den Blocke, który był także autorem części wystroju rzeźbiarskiego, ukończonego do 1618 r. Swą sławę kamienica zawdzięcza bogatej fasadzie. Legenda głosi, że czasem po korytarzach kamieniczki przechadza się świetlista postać - duch pięknej Judyty Speymann szepczącej: "Czyń sprawiedliwie, nikogo się nie lękaj".


Złota Brama

Ten zabytek można podziwiać z naszego letniego ogródka. Znajdujemy się 10 metrów od bramy. Zbudowana została w latach 1612-1614 według projektu Abrahama van den Blocke w stylu renesansowym. Kamienne rzeźby attyki z 1648 r. wykonał Piotr Ringering. Są one alegorycznym przedstawieniem cnót obywatelskich: Roztropności, Sprawiedliwości, Pobożności i Zgody. Do Złotej Bramy przylega Dwór Bractwa św. Jerzego, zbudowany przez J.Glotau'a w latach 1487-1494 w stylu późnogotyckim.

Brama Zielona

Zanim wzniesiono tę reprezentacyjną budowlę, stała tu najstarsza gdańska brama Kogi, pochodząca z XIV w. W latach 1564-1568 rozebrano ją i zbudowano zachowany do dziś manierystyczny budynek. Brama zbudowana została w latach 1568-1571 przez Regniera z Amsterdamu i Hansa Kramera z Drezna, z przeznaczeniem na siedzibę monarchów wizytujących miasto.

Dom Uphagena

Dom Uphagena stoi przy ul. Długiej 12 i jest jedyną w Gdańsku odtworzoną wraz ze swym wystrojem kamienicą mieszczańską. W końcu XV wieku wzniesiono w tym miejscu budynek murowany, którego relikty znajdują się w piwnicach obecnie istniejącej kamienicy. 

Żuraw

To największy dźwig portowy średniowiecznej Europy, jedna z najbardziej charakterystycznych budowli Gdańska. Położony nad Motławą, służył do przeładunku towarów i stawiania masztów na statkach. Pełnił zarazem funkcję bramy miejskiej. 

Bazylika Mariacka

Zwana "koroną miasta Gdańska" to Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, największa ceglana, gotycka świątynia w Europie, powstawał 159 lat w kilku etapach w latach 1343-1502. We wnętrzu znajduje się wiele doskonałych dzieł sztuki średniowiecznej i barokowej.

Zapraszamy wszystkich do zwiedzania Gdańskiej Starówki jak i do skorzystania z usług naszej włoskiej restauracji















Opisy zabytków i zdjęcia zostały zaadoptowane z oficjalnej strony miasta www.gdansk.pl






[...]

Całość arty

Z okazji 25 kwietnia, specjalnego dnia dla Włochów ten wpis będzie traktował o Patronie naszej restauracji, Świętym Marku.


25 kwietnia jest dniem szczególnym dla Włochów z dwóch powodów. Jest to Narodowe Święto Wyzwolenia Włoch od faszyzmu a jednocześnie święto Świętego Marka, patrona Wenecji. W tym mieście znajdują się również jego relikwie.

Św. Marek napisał jedną z czterech Ewangelii Nowego Testamentu. Czytając tę Ewangelię możemy dowiedzieć się wielu ważnych rzeczy życiu i nauczaniu Jezusa. Marek nie był naocznym świadkiem opisywanych przez siebie wydarzeń - o życiu, męce i zmartwychwstaniu Chrystusa dowiedział się od apostołów. Wraz z apostołami odbywał podróże misyjne - wyprawy do pogan, którym głoszono prawdę o Panu Jezusie. Najwięcej usłyszał od św. Piotra, z którym przebywał w Rzymie. Dlatego w Ewangelii Marka najbardziej szczegółowo opisane są wydarzenia, których naocznym świadkiem był Piotr. Wielki Apostoł poznał Ewangelię napisaną przez swojego ucznia Marka i polecił chrześcijanom czytać ją podczas wspólnych nabożeństw.

Oryginalna flaga Wenecji
Według starej włoskiej legendy, Święty Piotr nakazał swojemu uczniowi, wyruszyć do Akwilei (jest to jedno z najważniejszych włoskich miast na północy kraju) W drodze do tego miejsca, Święty Marek zatrzymał się w rejonie laguny Weneckiej ponieważ statek, którym podróżował zatrzymała straszna burza. Marek schronił się w wiosce rybackiej gdzie po skromnym obiedzie zasnął. We śnie ukazał mu się anioł, który wypowiedział słowa "Na tej wyspie powstanie wielkie, cudowne miasto w którym spoczniesz - Pax Tibi, Marce, Evangelista meus (pokój Tobie Marku, mój ewangelisto)" Rano Marek opowiedział o swoim śnie rybakom po czym ruszył w dalszą podróż. Święty kontynuował swoją misję aż do Egiptu, gdzie spotkała go męczeńska śmierć przez wleczenie końmi. Jego trud jednak nie poszedł na marne ponieważ opowieść o świętym, który zatrzymał się w małej rybackiej wiosce, z której wyrosła Wenecja przetrwała przez 800 lat i szczątki Świętego zostały skradzione z Egiptu, przez dwóch dzielnych żeglarzy Rustico Di Torcello i Bon di Malamacco, którzy byli potomkami rybaków, których spotkał Święty Marek. Relikwie wróciły do Wenecji i można je podziwiać w kościele San Teodoro.


Symbolem Świętego Marka jest lew, ponieważ ryk tego drapieżnika jest podobny do głosu nauczyciela, który głosił prawdę o Chrystusie.

Lew Świętego Marka na stałe stał się symbolem Wenecji. Został utrwalony na fladze tego miasta.

Z uwagi na to, że to Włoskie Święto postanowiłem zamieścić tę wersję legendy również w języku włoskim:


L'antica leggenda: Marco era stato uno degli ultimi apostoli di Gesù Cristo, era il Santo Evangelista; era colui che aveva scritto un libro verso il 65 anno domini sulla vita di Gesù, trascrivendo esattamente ciò che aveva appreso dalla bocca stessa del Capo degli Apostoli, e fu proprio Pietro che lo aveva consigliato di recarsi ad Aquileia, dove aveva predicato la "Buona Novella" che Gesu' Nazareno, aveva annunciato al mondo.


Plac i Bazylika Świętego Marka

Da Aquileia ( una delle più importanti città strategiche dell'Italia del Nord popolata di romani e sede della X Legione) Pietro lo aveva poi consigliato di recarsi ad Alessandria d'Egitto con lo scopo di convertire gli infedeli di quel paese. Partito dalla citta' lagunare, in una buia sera di tempesta, la navicella dove era imbarcato Marco, cerco' riparo in una delle poche capanne di pescatori che sorgevano sull'isola si dice di Rialto, altri Malamocco (da qui la famosa contesa pretestuosa fra le due fazioni politiche in lotta). Il Santo dopo una frugale cena coi pescatori si tese a terra, si addormentò e nel sogno che fece gli apparve un angelo che così gli parlò "Su questa isoletta, o Marco un giorno una grande città meravigliosa sorgerà e in questa tu troverai il tuo ultimo riposo e avrai pace- Pax tibi, Marce, Evangelista meus". Marco al mattino si svegliò, raccontò ai pescatori il suo sogno, e prima di salpare nuovamente per l' Egitto dove trovò la morte per martirio, disse loro tante cose sulla vita di Gesù che quei pescatori ne rimasero impressionati, che si ricordarono a lungo delle cose sentite e le raccontarono di padre in figlio, e poi ai figli dei figli, così per secoli fino a questo 829, quando i marinai veneziani dopo che la città era veramente nata ed era -e stava sempre di piu' diventando- grande, libera, forte e bella, cercavano il santo che la proteggesse. E chi poteva essere questo Santo se non quel Marco di cui si era andato sempre parlando di padre in figlio? San Marco!
Dopo aver raccolto le informazioni sulla fine di Marco, la pista buona portava in Africa. Ed eccoci quindi alla spedizione di Rustico e Bon che partiti alla ricerca del corpo del Santo in Egitto, dopo lunghe ricerche la trovarono nella chiesa di Alessandria, dove nottetempo riusciti a trafugarne le sante reliquie.
Per eludere la sorveglianza dei doganieri mussulmani la ricoprono di carne di porco e la trasportarono nella loro città dove Marco aveva trascorso tanti anni prima quella notte.
Era il 25 aprile ed ad attenderli si affollano popolo, vescovi, il patriarca di Grado ed il duca Giustiniano Parteciacco.
La misero sulla nuova chiesa di San Teodoro spodestato nell'amore dei Veneziani al loro Santo protettore la stupenda Basilica che ancor oggi tutti ammiriamo.

Il Leone



Questo è il simbolo del Santo perchè questi inizia il suo Vangelo, ricordando la voce del Battista che, nel deserto, si eleva simile a un ruggito, preannunciando agli uomini la venuta di Gesù: ebbene il leone diventò in breve anche il simbolo della Serenissima.

Ma c'è quest'altra versione, molto più arcaica e che non è una leggenda.
Le prime tracce di presenza umana nel Veneto risalgono al paleolitico Inferiore. Ma meglio documentato da reperti è il paleolitico Medio e quello Superiore. . Qui fra altri reperti, in una tomba, su una pietra è stato trovato incisa la figura di un leone. 
La leggenda del Leone di San Marco si mescolerebbe quindi con la preistoria, quando nelle grandi foreste padane questo feroce animale era indubbiamente presente. L'artista che scolpì quella pietra non può averlo solo sognato. Il leone può essere rappresentato  "andante" ( come sopra ) o in "moleca" ( raccolto su se stesso come un granchio ). Il libro è aperto in tempo di pace,  o chiuso in tempo di guerra e con spada alta, ma solo sulle bandiere.
[...]

Całość arty